Hey!

Laten we met de deur in huis vallen: kben gisteren tijdens de lange etappe v 68km uit de gobi march moeten stappen. Hier is het relaas van een enorm pijnlijke dag, zowel fysiek maar zeker ook emotioneel:
Toen ik opstond, had ik superveel pijn in m’n rechterheup, maar tis dag 5 dus denk je, komaan, we gaan ervoor, het word een lange dag dus niet te veel klagen. Van de start tot checkpoint 1, zo’n 10km, was ik aan het manken, kwas precies een oud vrouwtje. De pijn was verschrikkelijk.. bij checkpoint 1 had de dokter me een cremetje gegeven om de pijn wat te verzachten. Khad ‘s morgens al een pijnstiller genomen om de pijn in mn rechterenkel en rechterknie beter te kunnen verdragen dus mocht ik voor de komende 6 uur niks meer nemen, doorbijten dus maar. Van checkpoint 1 naar checkpoint 2, zo’n 10km opnieuw, begon de pijn in de heup te verminderen maar plots kreeg ik een pijnscheut in mn linkerknie. Toestand op dat moment: 35 graden, brandende zon, braakneigingen, rechterheup en enkel geblesseerd en beide knieen doen verdomd veel zeer. Maar blijven doorbijten, zoals velen van jullie al geschreven hebben: planckaerts geven niet snel op.
Toen ik aan checkpoint 2 aankwam, barstte ik uit in tranen van de pijn. Iedereen pepte me op, dus besloot ik er te voor blijven vechten en verder te gaan tot het volgende checkpoint. Hier begon het te klimmen en na een kleine 5 km hebben mn knieen het begeven, ik kon gewoon nt meer vooruit, het ging niet. Mn lichaam smeekte me om de marteltocht stop te zetten en ik heb steeds mn lichaam gerespecteerd dus ook nu. We hebben ons aan de kant gezet, in de schaduw, en gelukkig kwam na een minuut al een auto vd organisatie langs. Kheb ng effen getwijfeld toen ik de auto zag naderen, maar toen ik wou rechtstaan, kon ik op gn enkele knie meer steunen dus daar eindigde de gobi march voor mij, etappe 5, na zo’n 180km. Het meest pijnlijke moment moest toen ng komen: Fran voelde zich wel ng ok om verder te gaan dus daar moest ik mn zoetje laten gaan in het midden van de bergen met ng 45 km te gaan, een dag en nachtetappe.
Gedurende de rest vd dag ben ik met de organisatoren meegegaan v het ene naar het andere checkpoint en heb ik Fran ng gezien in checkpoint 3. Hij deed het super, ben zo fier op hem!!! Hij is deze nacht binnengekomen tegen 4h na een inspanning van 17h45.
Nu, vrijdag om 11h, zijn de laatste aangekomen na meer dan 24h onderweg!!

Deze race is zo hard, enkel als je hier bent, begrijp je de omvang van dit alles. Jammer genoeg werkte mn lichaam nt mee tot het einde maar ik heb de juiste beslissing genomen om te stoppen. Tijdens elke etappe heb ik mn lichaam tot het uiterste gedreven maar er zijn grenzen.

Aan iedereen die een sportief avontuur wil, raad ik deze race zeker aan. Het vergt bloed, tranen en zweet maar de voldoening is enorm.
De vele tranen van gisteren zijn ondertussen omgezet in positieve energie en vooral in blijdschap. Kben zo trots op mezelf dat ik de moed heb gehad om aan dit avontuur te beginnen, kheb zo vaak tijdens de race op mn tanden moeten bijten en moeten doorzetten ondanks de vele pijn en de vermoeidheid.

Vandaag is het rustdag en morgen is er ng een korte etappe v 14km. het goede nieuws is dat ik die etappe nog mag meedoen, maar niet meer voor het klassement. Mn knieen voelen al ietsje beter aan en ik denk eraan om morgen die korte etappe ng te doen samen met Fran om zo toch samen over de finish lijn te kunnen strompelen. Gedurende deze race is Fran zo geweldig geweest voor mij, zoals steeds. Gisteren, toen ik nt meer kon en mn pijn aan het verbijten was, probeerde hij me ng op te fleuren door het ene na het andere liedje te zingen. Toen ik in de auto kroop, begon hij zelfs te lopen en beloofde hij me om zo vlug mogelijk tot het kamp te raken.
Hoe hard de afgelopen week ook geweest is, als koppel is het een unieke ervaring geweest die we aan kinderen en kleinkindere zullen kunnen verder vertellen.

Super hard bedankt aan iedereen voor de vele fantastische bericthtjes!!!!!!

Tot gauw in Barcelona-Belgie-Mexico! Morgen ng een triomftocht om hand in hand over de finish te komen en daarna een douche(stel je de stank voor van 100 lopers die elke dag meer dan een marathon lopen en zich niet kunnen wassen), een toilet die geen hudo is, wat vast eten in plaats v poedertjes en energy bars. Oh, de vakantie in Thailand zal zo’n deugd doen!

Big kisses!!! I(almost) did it!!!! J

Hey there!
We just finished after 12h30 walking, 50km!! This race is so hard, it had never thought that my body was able to do what we’ve done today.
We had to cross about 20 rivers, climbed the whole day and where we had to go downhill we almost cried of the knee pain. My knee is hurting so much, and if it’s not the knee, it’s my shoulder or my back or my feet of course.. At a certain point in the mountains I felt so weak, had no energy left but then there was that mountain we had to climb up which was everyone’s worst nightmare. But yes, step by step we got to the top and I need to say that the landscape today was just amazing!! Crossing the finish line today was so emotional, I had suffered so much but I’m so happy we made it. Almost no sleep, doing this crazy walk just drives you to your weakest point.
Tomorrow we have the large stage of 65km, won’t be easy either, we start a bit later tomorrow, at 10h but we walk until midnight.
Oh, we’re almost there, step by step.

Thanks again for the nice messages!!!!! When I was struggling today (which was actually the whole day), I thought about all the nice messages got and this really encourages me!

Mama en papa: de wandelstokken helpen super hard!!! Zonder zouden we al in heel wat problemen gekomen zijn. Merci!

see you all tomorrow hopefully!

Hey!!!

I just read all your messages and it feels so good!! Drying my tears here J thanks so much, I really need it. Today was hard..first of all we all had a very cold and wet night so only a few hours of sleep. We always wake up around 6h which is so horrible for me! And when we started the race it was raining and it was constantly uphill with lots of mud. But after 5km the rain got into hail(hagel), I hated it and was really struggling and then you get to that part of the race which you couldn’t train for, it all gets mental. So I cleaned my head, we encouraged each other and took step by step. When we got to the first checkpoint, we got the greatest news ever: the race was shortened to 25km instead of 40km due to the bad weather conditions up in the mountains (apparently it was snowing where we had to go to). Then it got so hot and we got sunburned J
Well, happy we made it! My feet are doing good, my shoulders are much better, the backpack is getting lighter every day (and we as well hehe). And from a Spanish guy who had to leave the race yesterday, I got some sponges to put under my backpack, gracias Jesus!!

The problem today was my knee, the one I am always struggling with when I go running.. it really started hurting a lot this morning, it’s better with my kneebrace and doc’s gave me some painkillers. Yes, everyone is taking medicines here to survive this J
Ok, I’m gonna finish this, there is a storm coming up.. glad we are in good tents tonight!
Tomorrow they will add some more km to the stage since they shortened the one today, it will be around 47km, let’s see.

Thanks again for your lovely messages, keep writing us, we really need this!!

Zoenies!!

Hey,
Today has been quite a hard day, it started hot and very sunny and just when we crossed the finish line it started raining. Good we didn’t get wet but everything is getting wet and dirty in the camp side. The good news is that the legs and feet are still feeling very ok! The stage today was very rocky so we had to take care where to step and besides of that, you could never see the end of the desert, literally. So yeah, mentally is was hard and I had some moments where I couldn’t think of anything, just moving my feet, step by step. The last 10km were my best ones, so that’s good for tomorrow! I already stopped raining so hopefully we stay warm tonight. Oh, I almost forgot, but we did the 40km in 9h!

Thanks a lot for all your support from Belgium, Mexico and Spain! It’s really great to read your support after every stage!!!

See you tomorrow!

Hallo!!

We made it!!! Eerste etappe achter de rug, 50km! we hebben er 10 uur over gedaan. Twas redelijk bergachtig, redelijk warm ook, vooral op het einde. Kvoel me goed! Niks van blaren, wat vermoeide voeten wel maar das normaal wel. Het lastigste van al is de rugzak, die 13,5 km weegt met het water.. mijn schouders deden vooral pijn tijdens de race, en nu nog altijd. Aan checkpoint 2 heeft de dokter me een pijnstiller gegeven. Het goede nieuws is dat per dag de rugzak minder gaat wegen door de maaltijden die eruit gaan. Maar voor de rest gaat alles prima! We hebben prachtige landschappen gezien, de andere deelnemers zijn ook super en er is vooral veel solidariteit.
Vnv slapen we in de gewone tenten, legertenten, het zou fijn mochten we een douche kunnen nemen of ten minste kunnen verfrissen maar dat zit er nt in aangezien we slechts een beperkt aantal flessen water per dag krijgen.
Gisteren niet veel slaap gehad maar dat nemen we er maar bij. Straks onze spaghetti bolognaise uit het zakje, een medische check en naar bed. Op naar dag 2, wordt minder lang, 40 km maar meer bergachtig!
Vergeet zeker ook niet de fotos te bekijken op de site!

Dikke zoenen!

Here we are, in the middle of the Gobi desert!! Actually, the plans have changed a bit due to the bad weather expectations for tonight..yesterday night it rained a lot and there was thunderstorm and lightning and they predict the same for tonight so the organization decided to move to some kind of ‘huts’ instead of the tents. At least, if it starts raining, we will be in a dry and safe place.Weather now (right now it’s 20h) is ok, sunny but very wind, well, that shouldn’t surprise since this is the windiest place on earth.We just had an opening ceremony from the local government, now everyone starts having dinner.

Tomorrow at 8am the race will start, stage 1 will be 50km!! the long stage, stage 5 will ‘only’ be 65km instead of 80.

Well, wish me good luck!!!!!

Keep following my blog!!!!!

Love you all!!

Hello there!!

Yesterday we left Beijing to arrive in Bole today (with a stop in Urumqi yesterday).
The trip to Bole has been a real experience and the race hasn't even started.. Amazing view from the airplaine!
It seems that people here have never seen Western people so they take pictures of us and stare at us as if we were an attraction, which is really funny for us.
Although Bole has 200.000 citizens, it's so small for China! On the plane to get here there were only race competitors and some local people. On the airport, all competitors were gatering together which gave us such a nice feeling! Personally, I felt like my first day on Erasmus: people gathering from all over the world, this time not to party but to complete a 250km race. We' ve already found a nice group of people to have lunch with and we also went together to the local supermarket. 
Some of them have already done other races and are very experienced but other people are just like us and aim to complete this race to have fun and to enjoy it (although we will suffer a lot..). 
I feel ready for it! We' ve trained very hard for it and now there's only one day left and we can begin the race! Tomorrow  (Saturday) we have a briefing, the competitor's check-in and the equiment and medical check and around 16h local time we take the bus to the camp to start the race on Sunday 8am.

Right now, I'm writing from our hotel in Bole, I'm sitting behind the reception to have connection to Internet because there is no Wifi in the hotel. Actually, the hotel is pretty old fashion, it's a 4stars hotel but in Europe that would be a 2 stars hotel. Chinese people are even smoking inside the restaurant...

To my Belgian fellowers, I found Lotus speculoos in the supermarket here!!!!!! I' ve bought a package to carry with me during the race!

Next time you will hear me, will be after stage 1!!! I'm excited, hope to hear you on my blog to chear me up during the race. Also check Fran's blog!!! 
9 months of training, and now only 1 day left to start! Let's do this!

See you!!!
Dikke zoenen, besitos!!!

Hallo! Hey! Hola a todos! Hierbij mijn eerste blog, en de race is ng nt eens gestart! 13 dagen te gaan voor we vertekken en de zenuwen beginnen te komen :) De voorbereidingen verlopen ng steeds vlotjes, de komende dagen beginnen we de rugzak te maken voor de wedstrijd: eten voor 7 dagen, slaapzak, matje, first aid kit, kledij en dergelijke moet perfect passen in een 30l rugzak. Gedurende de race zal ik hier na elke etappe een verslag schrijven en kunnen, nee, moeten jullie, een commentaar nalaten om ons aan te moedigen om de eindstreep te halen want gemakkelijk wordt het zeker niet. Looking forward to reading all your comments ;) !! See you, Sofie