Yorumlariniz, paylasimlariniz, dilekleriniz icin Gobi' de gordugumuz yildizlar kadar tesekkurler; hepiniz harikasiniz.
 
Tekrar tekrar merhaba, bu yaziyi yazabilmek icin bugun hayatimizin en sicak gununu yasadik. Colde yasam tum sicakligi ile bizleri karsiladi.  Sabah 4 te esyalarimizla otobuslere binmeye hazirdik. Geceyi koy evlerinde gecirmistik. Sicak ve de coldeki kosuyu dusunerek gecti. 4 saatlik yolculuk sonrasinda her zamanki kirmizi yazili GOBI MARCH 2011 yazili takin oradaydik. Cantalar, malzemeler; sivi destekleri hazirlandiktan sonra basladi kosumuz. Nereden bilebilirdik hayatimizdaki en zorlu anlardan birini yasayacagimizi. Merak etmeyin lutfen, iyiyiz ve siz bu satirlari yazabiliyoruz. Bu arada biraz once blog yazdigimiz cadirda bir ziyaretcimiz vardi: Bir akrep.. Daha dogrusu bizler onlarin cografyasinda misafiriz;ziyaretciyiz. Anlasmak durumundayiz; akrep kendi yoluna devam etti. Son anda videoya cekebildim.
 
29 haziran 2011 carsamba gunu; hayatimizdaki en sicak gunlerden biri.. 37 km demistim; sonrasinda uzun gun icin rahat oluruz demistim ama tabi ki yasamadan olmuyor. Col kumunda maraton basladi, inanilmaz bir duygu. Daha once Likya Ultra Maratonu' nda da kostugumuz gibi toprakta kosu inanilmaz... Tepeleri asiyor, iniyor, cikiyor ve karsiniza cikan tepelere kizmadan edemiyorsunuz. Sansimiza hava kapaliydi, belki de yagmur uzun suredir bu cografyaya yagmiyordu; hafif serpstirdi. Yuregimize de su serpildi, sonrasinda erkenden sevindigimizi anladik... Ilk kontrol noktasi 9.5 km sonraydi, neredeyse 2 saatte ulasabildim. Sivi takviyesinden sonra diger istasyona yolaldim, yuruyus esnasinda video ve fotograf cekimini de ihmal etmedim. Kosu oncesi yanimizda en az 2.5 kg sivi olmaliydi. Onumde tasidigim cantamda 1.5 l; sirt cantamda ise 1 lt mevcuttu. 2. kontrol noktasina ulasana kadar bu sefer de coldeki yasami, sehirli insani, ne yapiyoruz ve de nereye gidiyoruzu dusundum. Sicaklik gittikce yukseliyordu.. Firinda ya da tavanin icinde olan canlilardik sanki.. Adimlariniz col kumundan dolayi sanki geri geliyor, saplaniyordu. Enerji jelleri ve de elektrolit dengesini saglayici tabletler sanki cerez gibi geliyordu bu zeminde... Col tepeciklerine tirmanirken yanima gelen bir kosucu ismimi soyledi; sonra o kisinin Devrim Celal' in mesajinda yazdigi Lubnanli maratoncu Ali Kami oldugunu anladim. Kendisi ile ayni gun tekrar karsilasacaktik..2. kontrol noktasina ulasana kadar neler dusundum neler? Sponsorum KlimaPlus ultra dayanikli Mitsubushi klimalari ulkeye getiriyor ve bana sponsor oluyorsa ben de dayanarak bitirmeliydim...Bir gun once tanistigim Amerikali Mitsubishi" nin nasil sponsor oldugunu sordu, ne de olsa bu markayi tasiyordum formalarimda.. 2. kontrol noktasina ulastim ama nasil oldu ben de anlamadim, neyse ki sizlerden aldigim ses kayitlarini dinlemisim de bir gun oncesinde faydasini cok gordum. Hepinize tesekkurler bu konuda. 2. istasyon serap olmaktan cikip gercege donustu ve tum heybetiyle karsimdaydi. Sularimi alarak dinlenenlerin buldugu cadira cekildim. Hemen cantamdan cikardigim protein barimi aldiktan ve neredeyse 1 lt kadar su ictikten bir sure sonra Alicem cikageldi. Cadirda dinlenenlerden yer kalmamisti. Farkli cografyalardan insanlar tek bir cadirda ve tek bir cografyadalar... Sinav gunu gibi.. Cadirda bulunan dr istedigimiz kadar sivi alabilecegimizi soyledi. Su ana kadar her kontrol noktasinda 1.5 lt sivi alabiliyorduk cunku.. Gitmek icin harekete gecenleri dr, mutlaka yaninda biri ile gonderiyordu. Colde  kural ve yasam farkliydi. Cadirin bir bolumunde parmaklari ayakkabi vurmasindan muzdarip kadin kosucu ile dehidre olmus erkek bir yarismaci da vardi. Dinlenmenin ardindan Alicemle yola ciktik.. Arkasi yarin demek istiyorum ama merakta birakmak istemiyorum sizleri..
,
Alicemle basladigimiz yuruyusumuze bir sure sonra mp3 calarlarimiz da eslik etti. Kavurucu sicak icinde yolalmaya calisiyor, birbirimize sivi almamiz gerektigini hatirlatiyorduk. Cadirdaki doktor yola cikmadan once tek giden kosucu gorursek onu da aramiza almamiz gerektigini soylemisti..3. istasyonu gozler olmustuk... Sicak ve kavurucu dunyaya merhaba demis, son pismanlik fayda etmez, neden burada, sirada ne var, olmaz bitireceksin, az kaldi, Alicem ne durumda dur bir bakayim, kimbilir neler dusunmekte seklindeki soru-sikayet-dilek-dusunce silsilesi icinde yerlesim yerine yaklasmistik. Uygur Turklerinin oldugu bolgeye gittigimizde marketin onunde buldugumuz oturma grubuna hemen yerlestik. 3. kontrol noktasina 4 k kadar kalmisti. Uygur Turkleri ile Turkce anlasmaya calistiktan sonra karpuz, kavun ikramlarini reddedemedik. Kosucular bulundugumuz mekana gelmeye devam ediyorlardi. 30lu yaslarindaki Fransiz kadin kosucu dehidrasyon sonucu iyi durumda degildi. Bizler de kapi onundeki divana uzanmis dinleniyorduk. Sonrasinda sesleri duyup gittigimizde Lubnanli Ali Kami ilk yardimi yapmisti. Dr cagirmak isteyen arkadasi icin Uygur Turkleri ile iletiisme gectik. Orada bekleyen bir araca atlayan Alicem; 4k otedeki kontrol noktasina gitti. Jiple donumstu sonrasinda; yaninda da dr yoktu; organizasyondakiler doktoru gondermemisler sadece jipi gondermislerdi. O sirada biraz daha iyi durumda olan Fransiz yariscinin uzerini buldugumuz battaniyeler ile orttuk. Arkadasi da dr cagirmak icin kontrol noktasina gitmisti. Sonra kendisini finiste gorduk. Lubnanli Ali Kami kosucuyu bizim gozetimimize birakarak yola cikti. Ne de olsa kendisine biraz daha dinlenmek istedigimizi soylemistik. Kendine gelen Fransiz kosucu Uygur Turkleri icin film yildizi edasinda olacak ki onunla foto cekilmeyi de ihmal etmediler. Artik acele etmeliydik, son kontrol noktasinin kapanmasina cok az zaman kalmisti. Kontrol noktasina ulastigimizda saatler 18:00 i gostermekteydi.Organizasyon gorevlisi 15 dk icinde terketmezsek bizim kosu disinda kalacagimizi aktardi, acele etmeliydik. Gun icinde yedigimiz sicak ve de ictigimiz litrelerce sudan sonra artik su bile icmek istemiyorduk. Elektrolit tabletlerimizi sularimiza katmistik, hazirdik.. O sirada fransiz kosucu ile gorusuyorlardi, kendinde degilse kosuyu birakabilecegini soylediler. Kendine gelmisti.. bizden once bekleyen tek kolu protez olan kosucuyu da bizim himayemize birakarak ve tesekkurler ederek yola koyulduk. Son 7 k bitmek bilmiyordu; gordugumuz serap mi diyim, dilek mi diyim, ne vakittir bogazimizdan jel; su; elektrolit tablet ve cerezden baska bir gecmemis oldugu icin yiyecegimiz spagetti bolonez hayali midir anlamadim..
 
Kosunun bitmesine son 500 m kala cinli bir kadin kosucu fenalasinca cantasini kocasiyla tasiyarak finise ulastik. Mutlu son degil tabi ki.. Sadece bu gun icin.. Her sey yolunda, mesajlarinizi heycanla binbir duygu seli icinde okuyoruz. Yureginize saglik diyoruz.. Yeni bir kosu, yeni macera ve bloglar bizi bekler..:
 
NOt: Son aldigim  habere gore 27 kisi kosuyu birakmis.. Sayenizde kosuya devam dualarinizla.. Alicem' in de herkese cok selami var...
 
Anne, baba beni merak etmeyin, kendime dikkat ediyorum, ben Alicem'e o da bana... Sevgiler; selamlar...

SIZLERI GORMEK NE KADAR KEYIFLI...HER  DAIM.. (: 
 
Daha onceki blogda bahsettigim gibi uydu baglantisinda yasanan sorundan dolayi sizlerin bana yarisin 2.gunu attiginiz mresajlari okuyamamistim. Bir anda hepsini okuyunca en sicak gunlerden birinde kosup da karsinizda yaziyor olduktan sonra tamam dedim; her sey yolunda. Yazdiklariniz her daim gozumun onunde.. Adimlarimi atarken sizleri dusunuyor bir sonraki blog icin neler yazacagimi dusunuyorum. Zaman o kadar iyi geciyor ki bu durumda. Zamandan kastim elbette kosarken gecen zaman; sevdiklerinizi; ailenizi; dostlarinizi dusundugunuz her an.. ADIM ADIM finise ulasacagiz hep beraber.
 
Ilk blogumda yazdigim gibi kosunun ilk gununde Amerikali Joseph ile; 2. gunu de dostum Alicem ile bayragimizi her defada beraber acarak finise ulasmistim.Bugun de (28 haziran sali) Ingiliz Simon ile finise ulastim. Her gun ayri bir ulkeden bir kosucu ile finiste buluyorum kendimi. 2.gundeki siralamamizi bilmiyoruz Alicemle ama bugun ilk gunde oldugum 60. siradan 35. siraya yukseldim. Saat 8 de basladigimiz kosuyu 6:35 te bitirdim. (6 saat 35 dakika)44 km.lik oldukca sicak havanin hakim oldugu ve de neredeyse ilk 2 saati dere yataginda kucuklu buyuklu taslar ile mucadele icinde gecendi kosuda 2. istasyonda Alicemle karsilastik. Bize bir sure eslik ettikten sonra kosumuza Simon ile devam ettik. Simon ile 3.5 saat beraber kostuk. Yildirici son 6 km.yi saymazsak %90^ini kosarak tamamladik. Col sicagi kendini bu kosuda hissettirdi. Vucutlarimiza her taraftan esen firin etkisi yaratan ruzgar bizi kendimize getirdi. Artik nerede kostugumuzun farkindaydik.. Yol boyunca istasyonlardan sivi alimina dikkat etmeye calistim, bugun on cantama aldigim elektrolit tablet ve de enerji jellerinin hepsi bitti. Son km.lerde ise gercek bir mucadele.. Hadi artik nerede bu finis cizgisi 'Kirmizi renkli GOBI MARCH 2011' yazisi. Her gordumuz kirmizi renkli nesneyi bu cizgiye benzetir olduk. Simon^a diyordum serap goruyorsun diye; aslinda seraptan cok bir an once ulasmak istegiydi hepimizdeki. Zaman zaman ne yapiyorum dedigim anlar da oldu. Neden  buradayim; ne yapiyorum diye. Dogruya dogru, dusundum kabul ediyorum. Ama nasil bir canliyiz ki bir etap tamamlaninca siradakini dusunur hale geliyoruz. Ben bu kelimeleri ekrana yazarken finis cizgisinden her zamanki gibi bizi karsilayan tamtam sesleri geliyordu 10 saat gecmis hala yeni gelenler var. Bu arada blog yazdigim CYBERTENT yaninda ilginc bir an oldu. Hemen sicagi sicagina anlatayim. MEDICAL TENT ten gelen aci bir kadin sesine ben de 'New baby is coming' dedim; yanimdaki Amerikali kadin ve erkekilior kosucular inansalar
 da karsimda oturan Ingiliz kosucu inanmadi. Sonra saka oldugunu soyleyince kaldigimiz  koydeki evlerden birinden gelmis olabilecegini soylediler. (: Her an yeni bir aniya acik burasi. Kosu esnasinda en cok video cektigim gunlerden biri bugun olabilir. Erdinc^in hazirladigi muzikler ile zaman geldi gozlerim doldu cografyada zaman oldu EYE OF THE TIGER ile bir suru kisiyi gectim. Tesekkurler Erdinc muzik destegin icin.
 
Bloglari yazdigimiz ve bizleri tekrar sizledirire ulastiracak olan birbirinden degerli mesajlarinizi okudugumuz CYBER TENT; aglama cadiri gibi; bir sure sonra gozlukler iniyor gozler onune ya da bas one egiliyor ki baskalari ile gozgoze gelmeyesiniz. Bugun kosuyu beraber bitirdigim Simon da baktim burada yine yanimda; racingplanet blog adresini soruyordu bana, adresle beraber tek e-mail icine birden fazla e-mail adresi yazabilecegini soyledim. Sevindi bu fikre; umuyorum attigim mailler adreslerine  ulasiyordur. Fatih Celebi; bloglarimi ADIM ADIM AILESI ile paylastigin icin cok tesekkurler. Gelen mesajlar oldukca etkileyici; mukemmel derecede beni tetikliyor bunu  bilesiniz. Amerikalilar filmlerde devamli dunyayi kurtarmak uzerine filmler yaptiklari gibi burada da yuksek sesle konusarak dikkatleri uzerine konusuyorlar. 2 tane kucuk masa ve 8 tane netbook oldugu masadan sadece onlarin sesi geliyor. Sovmen insanlar vesselam..
 
Gelelim kamp yasamina... Gunlerdir sahra cadirlarinda kalirken bugun Uygur Turkleri^nin yasadigi koye yerlestik. Evlerdeki odalara cadir gruplari yerlestirilmis durumda. Odaya ilk yerleserek Alicemle bana guzel bir yer ayarladim. Kosu bitiminde ayaklarimizi gun icinde aldiklari darbe ve sicak kumun verdigi etkiyi azaltmak amaciyla organizasyonun da isaretlerle paylastigi nehre gittik. Buz gibi akan suda ayaklarimizi odullendirdik. Biraz olsun kendimize geldik. Camasir yikamak ise yasakti.Bize verilen sular ile bu temizligi yapmaliydik. Kamp yasami bizler icin saat 6 da basliyor. 39 ulkeden gelen insanin neredeyse birarada oldugu ender yerlerlerden biri de ates basi ve sicak sularin bulundugu alan. Sicak sivi eklenerek pismis hale gelen yemeklerinizi tuketebileceginiz; cayinizi; kahvenizi icerken sohbet edebileceginiz ve start oncesi brieflerin verildigi yer. Kosu suresine herkes 2 kolunda '4 DESERTS' ve ulke bayraginin oldugu patchlerden takmak zorunda. Kimin hangi ulkeden oldugu o sekilde anlasiliyor. Kolumuzdaki TR bayraklarini anlasilan Uygur Turkleri bilememis ki ancak biz konusunca bizlerin farkina vardilar. Organizasyonda calisan Ahmet isimli 25 yasindaki Uygur Turk'u de her defasinda bizi gorunce sohbete davet ediyor. Ahmet kosu oncesi demisti; koyde sonlanacak ama en sicak gunlerden biri olacak diye... Gercekten dedigi gibi bunu kanitlarcasina cekimler de yaptim kosu suresince; etrafta bir tane yesil canli gormek mumkun degil. Kurak; yakici ve de alabildigine sari renkte...
 
Gun cinde sehir yasaminda teknolojinin kalbinde yasamaktan her daim sikayetci oluruz ama inanin su anki halimden cok memnunum.. Yazdiklarinizi okumak; size yazmak ve de ekran basina otururken bakalim ne hisler yasatacak; colden alip nerelere goturecek mesajlar diyorum..Tekrar cok cok tesekkur ediyorum; paylastiklariniz ve ilettikleriniz icin. Kosan sadece ben degilim; Alicem de degil; toplamda 39 ulkeden gelen kosucular ve de sevdiklerinden geride biraktiklarindan gelen mesajlar. Coldeki huzun ve ozlem sehirdekinden daha da etkileyici bunu anladim. Yalniz degilsiniz ve de dileklerini paylasan binbir tane dostunuz var. Daha ne isteyebilirim ki...
 
Hepinize col havasini gondermiyorum ama coldeki aksam serinligini gondermek istiyorum. Eminim sizler de simdi yasadiginiz cografyada sicaktan sikayet ediyorsunuz. bana soracak olursaniz biraz daha dusunun derim; ne sicaklar var kosmak ve de yasamak durumunda kaldiginiz. Pisman miyim/miyiz? Tabi ki hayir... Sirada mi...?
 
 
Kalin saglicakla; sizler ne kadar benim ne yazdiklarimi merak ediyorsaniz da emin olun bizler her gun bu yazilanlara kosuyoruz. Artik dinlenme ve de bunyeyi bir sonraki gundeki kosuya hazirlamak lazim. Carsamba gunu 40 km. den az kosacagimiz bilgisini simdiden vermek isterim... Keske sartlar daha da iyi olsa da daha uzun yazabilsem.. Sizleri ozledim...
 
NOT: Fatihcim senden bir ricam var; TURCEK' ten Serkan Bey ile goruserek fidan dikimi icin yapilan bagislarin ne durumda oldugu bilgisini bana aktarabilir misin? Tesekkurler; selamlar..
 
NOT2: Kackarlarda 26 yurek olarak tirmanislar yapan Dag Kecisi dostlarima; ADIM ADIM AILESI' ne, banka calisanlarina; Naturablue dalis ekibine; yazilarimi  blog ya da mailler ile takip eden herkese; dostlarima sevgiler; selamlar...    (;
 
ALPER ; GOBI' DE HAYALLARININ PESINDE KOSAN...AMA YALNIZ DEGIL.. DEVAM EDECEK...

KOSUYA DEVAM, FINISTE BIZLERI MESAJLARINIZ KARSILIYOR...
 
 
GOBI^ DEN MERHABA (:
 
Bugun mesajlarinizi okuyamadik, uydu sistemindeki sorundan dolayi mesajlariniz aktarilamadi. Artik sali gunu finise ulasinca hemen yazdiklarinizi okumak icin sabirsizlanacagiz. 2. gunun sonunda saat 20;05 itibariyle size bu maili yaziyorum. Ptesi sabahi bizim mesaimiz de 6 da basladi. Sabah 7:30 da brief; sonrasinda ise saat 8 de kosu baslayacakti. Yagan yagmur ve de inanilmaz sooguk ve sisli hava ertelemelere yol acti. Sabah erkenden uyanip sicak sular ile yemeklerimizi hazirlamis vaziyette kosuyu beklerken defalarca cadira gelen gorevli ile ertelendigi bilgisini aldik. Tulumlarimiz cantanin en altinda idi. Son karar gore 2 saatimniz vardi start icin. Yedigimiz yemege mi yanalim yoksa uyandigimiza mi. Yemekleri ne de olsa ogun ogun cantalarimiza dizmis; hesaplamayi ona gore yapmistik. Uyku gercekten cok degerli ve  biz de tulumlari cikartarak uykuya daldik. Tum esyalar tabi ki cantadan cikti. Cantaya tekrar ayni malzemelerin dizilmesi ; aksam kampa gelince tekrar disari, sabah kosu oncesi tekrar iceri.Boyle surup gidecek bu seremoni. Sikayetimiz elbette yok.
 
Kosu mesafesi 40 k uzerinde olacakken 4 saat gecikme ile start verilince mesafe de kisaldi. 21 k kostuk bugun, Alicem ile beraber bitirdik kosuyu. Nerede fotografci gorsek bayragi acip beraber foto cekildik Alicemle. Sabah yagisla baslayan kosu sonrasinda yerini nemli ve bunaltan bir havaya donustu. Bir gun oncenin yorgunlugu ve de daha fazla irtifa kazanacak olmamiz kosucu bizleri yavaslatti. Belki de gununde olmak dogru bir soz; bunye kendini galiba sali gunundeki (28 haziran) kosuya hazirliyor. 80 kusur km.leri gececek olan LONG DAY bizi de beklemekte.Yarinlari da hesaba katmak lazim.(:  Finisten yaklasik 1 km once dere ici gecisinden sonra bayragi acarak Alicemle finise ulastik. Finiste her daim yanimizda olan passportlarimizi onaylattiktan sonra sularimizi alarak 9 no.lu MONKEY (maymun; uygur turkcesinde de MAYMUN deniyor) isimli cadirimiza yerlestik.Her kosucuya 9x0.5 lt su verilmekte; bir sonraki gun ugrayacagimiz ilk kontrol noktasina kadar bu sulari planli sekilde kullanmaliyiz. Cikan gunes ile islak olan ayakkabi; giysi ne varsa hep beraber gunese serdik. Tum kosucular olarak gunes alan bolgeler kaplandi birbirinden renkli spor malzemeleri ile; pazar yeri gibi oldu. Yemek yerken defalrca dusundugunuz ender ortamlardan biri burasi. Tum yiyecekleriniz (hazir besin; kuruyemis, parmesan peyniri; enerji jeli; elktrolit tabletler, vitaminler vs) gunlere gore bolunmus. Diger gunlere goz dikmiyor degilsiniz; kendinize dur demelisiniz yoksa ertesi gun daha az yemek yemeniz gerekebilir. Bunun disinda cantaniz; 6 gun boyunca sizin yuvaniz; en degerli dostlarinizdan biri hafifliyor; malzemeler eksilmekte. Simdi bile gozunuz fazla olan hangi malzemeden kurtulurum da hafiflerim diye araniyor.
 
Buradaki Uygur Turkleri de bizden haber almislar; cadirimiza astigimiz bayrak sayesinde bize ulasmaktalar. Sali icin en sicak noktalardan gececegimizi soylediler. Suyumuzu ve gerekli tum takviyeleri eksiksiz almaliyiz.
 
Kosarken; cadirdayken neredeyse her an halimize sukrediyoruz. Dilegimizi gerceklestirmis ve de bir cok disiplini iceren bir etkinlige gelmisiz. katilim ucretini ogrenen Uygur Turkleri saskinliklarini gizleyemiyorlar. Sponsorlarimiz sayesinde buradayiz diyoruz. Tesekkurler KlimaPlus bana bu imkani sagladigi icin. Colde dayaniklilik ve Japonya^da uretilen saglam, dayanikli klimalar.
 
Neler yazdiniz, neler paylastiniz o kadar cok merak ediyorum ki... Kosu suresince bunlar var aklimizda... Sizleri her daim ozluyoruz, katkilariniz, kattiklariniz bizleri mutlu sona ulastiracak. Aslinda son degil farkli bir basamak bizler icin. Bu basamaklari yavas yavas cikiyor ve bu diyeti yasiyoruz. Yasamadan olmuyor; Sevgili Taner Damci Hocamiz ve Devrim Celal. Her daim anlattiklarinizla gozumuzun onundesiniz.
 
Alicem^den de herkese cok selamlar.. Kendisi de cok iyi durumda, selamlari var hepinize, aman kimseye nazar degmesin. Kosu oncesi havalimaninda bulusmadan once Cumhur^dan nazar boncugu istemis ve sonrasinda hemen yakama takmistim. Alicem^in nazar boncugu seklindeki kupe armagani guzel bir surpriz oldu ve benimle beraber colde geziyor...Tesekkurler dostum...
 
Ekran basi inanin kursu gibi; yazacak paylasacak cok sey var.. Ekran basindan ayrilip cadira giderken hay Allah ben neyi unuttum diyorsunuz..Sonraki gun unutmamak icin kosu suresince dusunuyorsunuz.. (: Yazdiklarinizi bugun (27 haz p.tesi) okuyamamis olsak da bizleri her daim desteklediginizi; mesajlarinizi yazdiginizi biliyorum, biliyoruz. (: Sizden ricam mesajlariniza devam etmeniz ve tanidiklarinizi bilgilendirmeniz.Turkce karakterleri  de kullanmamaniz.. Dilegim fidan dikimi icin ciktigimiz bu yolculukta, bizi colde karsilayan bu maceranin Guzelim Anadolumuz^a dikilen fidanlar daha yesil bir hale gelerek amacina ulasmasi. TURCEK hesabina yapacaginiz bagislarinizla eminim en guzel mutluluklardan biriniz yasayacagimiza inaniyorum hep beraber.. Hepinize kucak dolusu tesekkurler, sevgiler; selamlar....

Herkese merhaba,
 
Mesajlariniz icin ne kadar tesekkur etsem azdir; finise ulasmadan once kafamda devamli bu konu vardi: Kimleri unutmustum, kimleri anmamis kimlere tesekkur etmemistim. Anladim ki beni finise goturen de sizlere ulasma arzusu.Yazacaklarimi dusundum yol boyunca...
 
Bugun Pekin saati ile saat 8 de start verildi. Alicemle dedik ki artik vakti gelmistir, kosma zamani gelmistir. Actik bayragimizi verdik pozlarimizi... ilk km.ler kuru ve sicak havada biraz zorlu baslasa da zamanla uyum saglamaya basladik. Tien Shan Daglari^ndaki yolculugumuz baslamisti. Bazen keskin daglarin aralarindaki vadilerden geciyor bazen de dag kecisi gibi yukseliyorduk. Nasil cografyalarda neyin pesinde kosuyorduk..Kosu suresince inanilmaz duygular icindeydim, zaman geldi Allahim sukurler olsun dedim, buradayim, cok emek verdim; Gobi ile yattim Gobi ile kalktim, cevremdekiler zorla da olsa etkilenmek durumunda kaldilar (: Hatta Gobili isminde bir grup kuran arkadaslarimiz da vardi. Gulsen kulaklarin cinlasin. Zaman geldi kosu esnasinda yaparsin Alper; hadi az kaldi, seni bekleyenler, sevenler var, onlara en kolay bu sekilde ulasabilirsin. ADIM ADIM sevdilkerine ulasmak, dileklerin gerceklesmesi, sevenllerin bulusmasi... Kosuda anladim ki yalniz degiliz bu dunyada, sevdigim aklima geldi, kulaklam cinliyordu, dedim Allahim ona bu dusuncelerimi ilet ve de isaret gelsin, bir sure sonra hic duymadigim kadar kus sesi etrafi ssarmisti, belki sadece bendim duyan belki da herkes... ama bildigim istegim olmustu.
 
Colde ilk gunden son serap gordum sayilir, gerci bu serap midir bilemiyorum ama; uzakta gordugum noktalardan bir tanesini FINISH olarak gordum, sonra dusundum her kosucunun ulasmak istedigi yerlerden biri. Baska bir serap gorme hakkim daha var sanirsam.
 
Bugun 1100 m.lerden basladigimiz kosumuzu 1000 m. irtifa kazanarak sonlandirdik.Zorlu bir kosuydu. 3 ayri checkpoint sonrasi finisi gozler olduk. 34 km.yi 6 saat 34 dakikada bitirdim. 4 saatte ulastigimiz son checkpoint sonrasinda 2 saat 34 dakika sonra finisi gorduk. Son 10.6 km nin neredeyse yuzde 95^ini yuruyerek batonla gectim, uzun tirmanislar ve de sarp yamaclarda yolaldik. BU mesafede tanisitigim kisilerden bir tanesi de Amerikali Joseph idi. Kendisi 2008 yilinda Gobi^yi farkli bir rotadan tamamlamis. Gecen sene de Avustralya Ultra Maratonu^na katilmis, konusurken arada Likya Yolu Ultra MAratonu^ndan bahsetmeden de edemedim. Taner Hoam her daim sizi  aniyoruz; bizi nasil bir tutku ile tanstirdiniz.Ben bu yaziyi yazarken tamtam sesleri ile yeni bir kosucuyu karsiliyordu organizasyondakiler. Bizler de o sekilde karsilandik. Joseph^e son 500 m.kala dedim ki yanimda TURKIYE bayragi var birlikte acarak finisi gogusleyelim. Kabul etti ve bayragimizi  dalgalandirarak ulastik finise. (:
 
Kosu esnasinda son kontrol noktasindan sonra MP3 player^i dinlemek istedim. Baktim ki bir gece once acik unutmusum. Pil bitmis. Solar cihaza bagladim; sarj oluyor ne de olsa elektrik kaynagi yok, cep tel yok;haberlesmemiz sadece sizlerden gelen mesajlar ile oluyor. Senolcum bu arada solar cihazi bulmamdaki caban icin tesekkurler.
 
Bana her daim destegini esirgemeyen bankam ve de calisanlarina tesekkur etmek istiyorum. Oncelikle benim mailimi tum banka ile paylasan Grup Yoneticim Sn Asli ALIVEREN^e tesekkuru bir borc bilirim. Kendisi ve muhtesem ekibi beni oyle bir ugurladilar ki askere gidiyorum sandim. Hepinize cok tesekkur ediyorum. Bankadan mesajlari ban destek veren herkese de cok ttesekkurler.
 
Dag Kecisi partnerim sevgili Cumhur, sen kackarlarda bense collerde. Umuyorum Kackarlara beraber gidecegiz, gecen sene bu vakitlerde gittigimiz yine yakin cografyalarda olan Muztag Ata Dagi tirmanisi aklima geliyor keci gibi bugun cikarken....
 
Annemin kurabiye ve pogacalari bitti, ellerine saglik annecim, baba seni unutur muyum, beni ugurlarken gozlerinizin yasardigini gormek o an icin huzunlu olsa da hatirlayinca ne guzel diyorsun; sevdiklerince ugurlanmak, ayakkabima yaptirdigin tozluk bandini bugun kullandim, emegine saglik. (:
 
Faaliyet suresince ses kaydi alarak hissettiklerimi kaydediyorum. Foto ve videolar ile ani olumsuzlestirmeye calisiyorum. Aldigim ses kayitlarini henuz dinlemedim; emin olun cok yardimci olaccaklar.
 
yarin bizi dune gore biraz daha uzun bir mesafe bekler; 2500 m.lere , cikacagimiz kosuda toplamda 44 km katedecegiz.
 
Alicem cybertent sifresinde yasaddigi sorun yuzunden yazamiyor.; Herkese selam ve sevgilerini iletiyor, cadir arkadasim ve birbirimize iyi destek oluyoruz. Iyi ki varsin Alicem. (
 
Hepinizi ozledim. Gorusmek dilegiyle. Yazdiklariniz kosu suresince devamli gozumun onune geliyor.
 
Not Isil Hanim ve Mehmet; parmesan peynirler muthis gercekten. Cok tesekkurler

Gobi  Colu~nun ilk ayagindan merhaba;

Mesajlarinizi bekliyordum ama bu kadar da duygulanacagimi bilemiyordum. Birbirinden guzel mesajlari okuduktan sonra gozlerim dolmus sekilde basimi kaldirdigimda bir yarismaci ile gozgoze geldigimde gordum ki onun da gozleri yasarmis. Karsilikli bakisip tebessum ettik. O anda soze gerek yoktu, iyi ki varsiniz,  ilettikleriniz ile daha da ileriye gidecegimden kuskunuz olmasin. Tek bir ricam Turkce karakterleri okuyamiyoruz, atilan mesajlar excel tablosu ile bize ulasmakta. Yazi karakterlerinin bir kismi kayba ugramakta.

39 ayri ulkeden  gelen kosucularla ayni havayi solumak, farkli amaclar, farkli dusunceler, sosyal sorumluluk projeleri icinde kosmak heyecan verici.26 haziran Pazar sabahi  Kosu sabah 8 de basliyor, mesafemiz 34.6 km. 1557 m.den 2172 m.deki 2. Kampa gidecegiz.Saat farki 5, sizden 5 saat once kosuya baslayacagiz. Kosu suresince elbette sizin yazacaklarinizi dusunecek heyacanim adimlarimla katlanarak artacak. Bu etabin ismi Tien Shan Mountains. Manzara inanilmaz. Cadirimizda Cin’ Singapur, Hong Kong, Iskocya^dan gelen kosucular var. Tr den gelen Alicem Aktasla ayni  cadirdayiz. Kendisi de tum sevenlerine sevgilerini, selamlarini iletiyor.  

Fotograf, ses ve goruntu kaydi almaya calisiyoruz, donuste sizlerle paylasacaklarimiz olacak cunku.. (: Ilk defa annem ve babam beni bir faaliyete giderken beni ugurladi; Yonca Tokbas saolsun, yazisi ile benim yapamadigimi yapti ve de annemlere yazisiyla ulasmayi basardi. Bazi faaliyetlere giderken sevdiklerimin yaptigim faaliyeti bilerek uzulmesinden cekinir; soyleyemezdim. Yonca yureklerine dokunur yazisi ile annemlere dostlari araciligiyla ulasmasini sagladi. Kosesinde yazisi ciktigi gun eve gittigimde gordum ki ben anlatmadan her sey  konusulmus. Tekrar cok tesekkurler Yonca Tokbas. En zoru da buydu; nasil soyleyecek, endise etmelerini nasil engelleyecektim.. Eline; kalemine, yuregine saglik. BU sayede anemin yaptigi kurabiye ve pogacalar uzun ucak maratonunda ve de hala kampta ziyafet haline gelmekte bizler icin. Ellerine saglik annecim.

Ultra maratolara baslamamiza vesile olan Taner Damci Hocamiza da cok tesekurkler. Kanadali katilimci Judi ile sizlerin kulagini cinlattik. Adim Adim^dan Yavuz Abadan ve birkac dostun destekleri ile kosulan ve 2 ay once Istanbul^da starti verilen Ipek Yolu kosusunda Judi de yeralmaktaydi. Taner Hocam, Judi de Likya Yolu^na katilmayi dusunmekte. Sizlere de Pazar gunu Ntv deki programinizda basarilar. Herkese cok selamlar.

Yanimda Esra^in kitabi mevcut, okudugum zaman goruslerimi paylasacagim. Devrim Celal goruslerini ve deneyimlerini paylastigin icin, Emre Tok ve Cenk Turan Tr.de bulunmayan malzemeleri bavulunuzda yeracarak getirdiginiz icin, aileme anlayislari Icin, calisma arkadaslarima bana verdikleri destek ve moral icin cok cok tesekkurlerimi sunarim. Bu maratona katilimim icin bana sponsor olan ve kosarak Anadolumuzu agaclandirmama vesile olan KlimaPlus firmasina da sonsuz tesekkurler. Firma Genel Muduru Sn Yenal Altac ve Ozgur; Seval  hepinize bu imkani bana tanidiginiz icin sevgilerimi iletiyorum.  

Tum yazilariyla beni buralarda da yalniz birakmayan tum  dostlarima,yonetcilerime, is arkadaslarima, sevdiklerime, destekcilere herkese kucak dolusu sevgiler.  

Umuyorum Pazar gunu kosu sonrasinda yine yazilarinizla yeni bir duygu seli yasayacak ve duygularima sizinle paylasabilecegim. 

Gobi^de hayallerin pesinde kosmak ve de yildizlara dokunmak ve fidan dikimi icin girisilen macera devam edecek..Hep beraber…

ofis ortaminda basladigim yazima umuyorum col ortaminda devam edecegim... 

KlimaPlus sponsorlugumda katildigim bu etkinlikte destek veren herkese cok tesekkurler. Yazilariniz beni her daim daha da ileriye goturecek , kayitli ses dosyalarinizla da sizinle kosmus olacagim.. 

Gorusmek dilegiyle..